PINILIT AKO NG ASAWA KO NA MAGSUOT NG UNIPORME NG KATULONG SA PROMOTION PARTY NIYA AT IPINAGMALAKI ANG KABIT NIYA—PERO NATIGILAN ANG LAHAT NANG YUMUKO ANG BIG BOSS AT TINAWAG AKONG “MADAM CHAIRWOMAN.”
Ako si Elena. Sa paningin ng asawa kong si Jason, isa lang akong “walang kwentang maybahay.” Sabi niya, palamunin lang daw ako. Wala raw akong ambag sa buhay niya kundi ang maglinis at magluto.
Ang hindi alam ni Jason, ako ang lihim na may-ari ng Apex Global Conglomerate, ang kumpanyang pinagtatrabahuhan niya. Minana ko ito sa yumaong ama ko, pero pinili kong maging silent owner para mamuhay nang simple at hanapin ang lalaking mamahalin ako nang totoo. Akala ko, si Jason na ‘yon.
Mali ako.
Dumating ang gabi ng kanyang Promotion Party. Siya na ang bagong Vice President.
Naghahanda na sana ako ng isusuot kong red gown nang pumasok si Jason sa kwarto. Hinablot niya ang gown at itinapon sa basurahan.
“Anong ginagawa mo?” tanong niya nang masungit. “Huwag mong sabihing balak mong pumunta bilang asawa ko?”
“Oo, Jason. Asawa mo ako. Karapatan kong nandoon,” sagot ko.
Tumawa siya nang nakaka-insulto. Naghagis siya ng isang itim na uniporme ng waitress sa mukha ko.
“Hindi ka bagay sa tabi ko, Elena. Nakakahiya ka. Masyado kang plain. Masyado kang baduy. Kung gusto mong pumunta, suotin mo ‘yan. Kulang kami sa servers. Magsilbi ka ng alak sa mga bisita ko. ‘Yan lang naman ang alam mong gawin, di ba? Ang maging alila.”
Nadurog ang puso ko. Gusto kong sabihin sa kanya na kaya kong bilhin ang buong pagkatao niya. Pero tumahimik ako. Sinuot ko ang uniporme. Gusto kong makita kung gaano kasama ang ugali niya.
Pagbaba ko sa sala, nakita ko ang isang babae. Si Trina. Ang sekretarya niya. Bata, sexy, at puno ng makeup.
Pero ang nagpabigat ng dugo ko ay ang nakasuot sa leeg ni Trina.
Ang Diamond Necklace ng Nanay ko. Ang kwintas na nawawala sa kaha ko kaninang umaga.
“Babe, bagay ba?” tanong ni Trina kay Jason habang hinihimas ang kwintas ko.
“Bagay na bagay,” sagot ni Jason sabay halik sa kanya. “Ikaw ang Muse ko ngayong gabi. Ikaw ang ipapakilala kong partner ko. Hindi tulad ng losyang na ‘yan.”
Tinuro ako ni Jason. “Hoy, bilisan mo diyan. Siguraduhin mong malamig ang beer mamaya.”
SA PARTY…
Nagniningning ang hotel ballroom. Puno ng executives at VIPs.
Si Jason ang bida. Nakahawak siya sa bewang ni Trina habang naglalakad. Ipinapakilala niya ito sa lahat.
“Meet Trina, my better half,” pagmamalaki ni Jason.
Ako? Nasa gilid ako. Nakayuko. May bitbit na tray ng champagne. Nagsisilbi sa mga kaibigan niyang pinagtatawanan ako.
“Uy Jason, diba asawa mo ‘yang waitress?” tanong ng isang kaibigan niya.
“Sshhh,” tawa ni Jason. “Tulong ko na lang sa kanya ‘yan para may pakinabang naman siya. Mukha naman siyang katulong talaga eh.”
Nagtawanan sila.
Sinadya pa ni Jason na ipahiya ako. Habang dumadaan ako, tinapilok niya ako.
BLAG!
Natumba ako. Nabuhos ang champagne sa sapatos ni Trina.
“AY! TANGA!” sigaw ni Jason. “Tignan mo ang ginawa mo! Ang mahal ng sapatos ni Trina! Bobo ka talaga! Lumayas ka nga sa harap ko!”
Dinuro-duro ako ni Jason habang nakaluhod ako sa sahig, pinupunasan ang kalat. Pinagtitinginan ako ng lahat. Hiyang-hiya ako.
Biglang tumahimik ang musika. Bumukas ang malaking pinto.
Dumating ang CEO ng Buong Asya, ang boss ng boss ni Jason. Si Mr. Arthur Sterling. Siya ang pinaka-iginagalang at kinatatakutang tao sa kumpanya.
Agad na tumayo si Jason. Inayos niya ang coat niya. Hinila niya si Trina.
“Mr. Sterling!” bati ni Jason, abot-tenga ang ngiti. “Welcome po! Thank you for coming to my promotion! This is Trina, my… fiancée.”
Tinitigan lang ni Mr. Sterling si Jason nang blangko. Hindi niya tinanggap ang kamay ni Jason.
Hinanap ng mata ni Mr. Sterling ang paligid.
“Nasaan ang Chairman of the Board?” tanong ni Mr. Sterling.
“Ah, sir, wala po sila dito. Tayo-tayo lang po,” sagot ni Jason.
Naglakad si Mr. Sterling. Nadaanan niya ang pwesto kung saan ako nakaluhod, may hawak na basahan.
“Alis diyan! Nakaharang ka kay Sir Arthur!” sigaw ni Jason sa akin, akmang sisipain ako.
“DON’T TOUCH HER!” dumagundong ang boses ni Mr. Sterling.
Natigilan ang buong ballroom.
Dahan-dahang lumapit si Mr. Sterling sa akin. Inalalayan niya akong tumayo.
Ang makapangyarihang CEO na nanginginig ang tuhod ni Jason kapag kaharap, ay YUMUKO nang malalim sa harap ko—isang 90-degree bow ng paggalang.
Nanatili siyang nakayuko nang ilang segundo.
“Good evening…” nanginginig na bati ni Mr. Sterling. “…Madam Chairwoman.”
Nalaglag ang panga ni Jason. “M-Madam… Chairwoman?”
Binitawan ni Trina ang baso niya. Nabasag ito.
Dahan-dahan kong tinanggal ang apron na suot ko. Tinanggal ko ang cap. Inayos ko ang buhok ko at tumayo nang tuwid. Ang postura ko ay hindi na postura ng isang alila, kundi postura ng may-ari ng lahat ng inaapakan nila.
“Good evening, Arthur,” kalmado kong sagot. “Mukhang nagkakatuwaan ang mga empleyado natin ah.”
“E-Empleyado…?” bulong ni Jason. “Elena… anong sinasabi niya?”
Humarap ako kay Jason. Ang mukha niya ay putlang-putla.
“Jason,” sabi ko. “Ang Apex Global… ay pag-aari ko. Ako ang pumirma ng promotion mo dahil akala ko nagbago ka na. At ako rin ang pipirma ng termination mo.”
“H-Hindi totoo ‘yan! Housewife ka lang!” sigaw ni Jason, pero halata ang takot sa boses niya.
“Mr. Sterling,” utos ko. “Pakipaliwanag sa kanya.”
“Mr. Jason,” sabi ni Sterling. “Si Ma’am Elena ang nagmamay-ari ng 100% ng stocks ng kumpanya. Siya ang nagpapasweldo sa ating lahat.”
Napaluhod si Jason. “Elena! Hon! Babe! Joke lang ‘yung kanina! Surprise ko lang ‘yun! Alam mo namang mahal kita!”
Hindi ko siya pinansin. Lumapit ako kay Trina.
Nanginginig si Trina. Tinakpan niya ang leeg niya.
“Ang kwintas,” malamig kong sabi.
“P-Po?”
“Suot mo ang kwintas ng namayapa kong ina. Ninakaw ‘yan ng asawa ko. Ibalik mo ‘yan, o ipapakulong kita ngayon din dahil sa Theft.”
Mabilis na tinanggal ni Trina ang kwintas at inabot sa akin, sabay takbo palabas sa hiya.
Humarap ako muli kay Jason na ngayon ay umiiyak sa paanan ko.
“Pinagsuot mo ako ng uniporme ng katulong, Jason. Tinrato mo akong basura. Ngayon, ibinabalik ko sa’yo ang pabor.”
“YOU’RE FIRED,” sigaw ko sa mukha niya. “At sisiguraduhin kong blacklisted ka sa lahat ng kumpanya sa industriya. Wala kang makukuhang trabaho kahit janitor.”
“Guards,” utos ko. “Ilabas ang basurang ito.”
Kinaladkad ng mga security si Jason habang nagsisisigaw.
“Elena! Asawa mo ako! Patawarin mo ako!”
Humarap ako kay Mr. Sterling.
“Arthur, ituloy ang party. Celebrate natin ang paglaya ko sa isang walang kwentang lalaki.”
Sa gabing iyon, suot ko pa rin ang uniporme ng waitress pauwi. Pero taas-noo akong naglakad, dahil alam ng buong mundo na ang babaeng tinawag nilang katulong, ay siya palang Reyna na may hawak ng kanilang kapalaran.
